Wat was dit een vreselijke zomer! De vakantie in Duitsland heeft ons in ieder geval niet veel zonneschijn opgeleverd. Het was in het Zwarte Woud vaak maar zo’n 15° C en we hebben dan ook niet in de Titisee gezwommen. Het Zwarte Woud ligt in Baden-Württemberg waar de Grünen aan de macht zijn. In iedere kiosk kun je gewoon een tijdschrift kopen met artikelen die jou voor eens en voor altijd zouden kunnen genezen van de optie van kernenergie. De dans om de kernenergie blijkt politiek steeds gepaard te gaan met onachtzaamheid voor het leven op aarde. Dat geldt helemaal sterk voor de productie van kernwapens.

Een paar keer hebben we als mensheid op de rand van de afgrond gestaan. Een zekere Stanislaw Petrow heeft op 26 september 1983 de wereld gered toen de Russische spionagesatelliet Kosmos 1382 meldde dat de VS vanuit de oostkust een kernraket had afgeschoten. Was het vals alarm of niet? Hij had vijf minuten om het antwoord op deze vraag te geven. Hij besloot ‘vals alarm’ te roepen, omdat hij niet geloofde dat de VS maar met één enkele kernraket de aanval op de Sovjet-Unie zou inzetten. Vervolgens begonnen er echter ook andere lampjes te flikkeren. Hij kon zich nauwelijks nog bewegen van angst. Het lot van de wereld lag in zijn handen. Daarop gaf de apparatuur van de satelliet zelf aan dat er geen kernaanval meer was waar te nemen. Waarschijnlijk had de waarnemingsapparatuur gereageerd op enkele zonnestralen die vanaf de oppervlakte van de aarde naar boven waren gereflecteerd.

De politieke stemming in Duitsland staat in schril contrast met het mallotige gedoe hier in Nederland. Zelf heb ik op 16 april jl. samen met mijn jongste dochter de demonstratie tegen kernenergie bezocht die op de Dam in Amsterdam plaatsvond. Maar anders dan in de jaren tachtig leeft hier de weerzin tegen kernenergie niet meer. Zelfs de ramp bij Fukushima heeft de Nederlanders niet wakker geschud. Je kunt hier gemakkelijker mensen op de been brengen om tegen bezuinigingen op cultuur te demonstreren dan om een tweede kerncentrale in Zeeland tegen te houden. Teleurgesteld zijn we doorgelopen naar het homomonument bij de Westerkerk om via het walvishuis aan de Keizergracht terug te lopen naar het Centraal Station.

Het walvishuis is een huis herkenbaar aan rode luiken waarop het woord Groenland staat. Vroeger werden hier de walvissen van de walvisvaart gebracht. Blijkbaar werkte de wandeling in mij door. De volgende dag besloot ik een boodschap van de Grote Witte Walvis naar de violiste Martine Nijenhuis te sturen. De Grote Witte Walvis is een creatieve energie met bewustzijn die in april 2009 naar de Aarde is gekomen om hier de oorspronkelijke blauwdruk van de schepping te brengen en ons op te roepen mee te helpen bij de genezing van de wateren van Moeder Aarde. Ik kende Martine van een workshop van Judith. Tijdens die workshop had zij op de viool onder meer bij walvisgeluiden en dolfijnmuziek gespeeld.

Tot mijn verrassing reageerde Martine meteen en bleek zij samen met haar zus Heleen een muziekvoorstelling in Bergen voor 11:11:11 gepland te hebben die ‘Ode aan het water’ heet met als ondertitel ‘Het lied van de Witte Walvis’. En hieraan zat een heel plan vast om bedrijven en particulieren te laten bijdragen aan een betere wereld, het ontstaan van de Nieuwe Aarde en het verspreiden van een manier van leven die in harmonie met de natuur is. Ik begreep ineens hoe sterk de Grote Witte Walvis bij sommige mensen in hun bewustzijn aanwezig is. Zou de kloof tussen wetenschap en spiritualiteit uiteindelijk met hulp van walvissen en dolfijnen overbrugd kunnen worden?

Dat is natuurlijk nog maar de vraag. Want je moet hier in Nederland behoedzaam opereren als je werkelijk wat te vertellen hebt. In het boek over graancirkels dat ik samen met Judith Moore schrijf kan ik, ongehinderd door collega’s uit de wetenschappelijke wereld, op zoek gaan naar datgene wat ons melkwegstelsel voorwaarts drijft. Enigszins tot mijn verrassing heb ik graancirkels gevonden die ons via de daaraan gekoppelde transmissies van Judith vertellen dat de samenstand van de Zon met het Galactische centrum al vanaf maart 2003 een rol in ons leven speelt. Het gaat helemaal niet om een specifieke datum zoals 21 december 2012. Het gaat om een proces dat in zijn geheel achttien jaar in beslag neemt.

Duidelijk is wel dat het jaar 2011 druk bezig is dit proces in een heftige stroomversnelling te brengen. We zijn al getuige geweest van de val van Moebarak, de tsunami bij Japan en de inname van Tripoli. En dit zijn alleen maar de gebeurtenissen die breed uitgemeten worden in de pers. Minder bekend is de krachtige aardbeving die op 23 augustus de oostkust van de Verenigde Staten trof. Verschillende kerkspitsen stortten in en diverse overheidsgebouwen zoals het Capitool en het Pentagon werden tijdelijk ontruimd. In de top van het Washington Monument dat in de vorm van een obelisk is gebouwd werd een scheur aangetroffen. Wankelt Amerika?

Volgens Judith Moore zijn we getuige van het ontwaken van Moeder Aarde. Zij is met ons door een diepe duisternis heengegaan, maar ze weet nu dat het tijd is om de Nieuwe Aarde geboren te laten worden: ‘Uiteindelijk is zij de slapende prinses [zoals uit het sprookje Doornroosje]. Iedere mythologie die de tijden heeft doorstaan om het verhaal van het ontwaken van het Goddelijk Vrouwelijke door te geven spreekt van de spirit en het bewustzijn van jullie planeet. Jullie beantwoorden die. Jullie creëren niet haar verandering. Haar verandering zorgt voor jullie verandering en jullie verandering creëert op haar beurt het collectieve vermogen van de mensheid om antwoord te geven op haar ontwaken en ascensie.’

Op 11 augustus jl. kreeg Judith door dat de Oude Aarde op sterven lag. Tegelijkertijd moest de ziel van Gaia het potentieel in ontvangst nemen voor de Nieuwe Aarde die direct verbonden is met de oneindige eenheid van het hart van universeel bewustzijn. Onze planeet bevond zich in een periode van sterven en tegelijkertijd van conceptie en nieuwe geboorte. Vanaf 11 augustus zouden er voor de Aarde drie dagen van ontvangst van nieuwe frequenties zijn en op 14 augustus zou er een uitbarsting van Genesis-energie komen. Opvallend was dat op die dag in Nederland eindelijk de zon scheen. Aan een bijzonder koude augustusweek was een einde gekomen.

Bron: CropCicleConnector

Vervolgens werd op 15 augustus bij Jubilee Plantation dichtbij Cherhill in Wiltshire een graancirkel gesignaleerd met vijf spiralen en in het midden een kristalstructuur die eruit zag als de projectie van een bijzondere meetkundige structuur. Een dag eerder had Judith doorgekregen dat de pioniers van bewustzijn op aarde nu een collectief vormden dat door de Hand van God werd geleid: ‘Jullie vormen een team. Collectief is jullie psyche versmolten en toch kennen jullie soevereiniteit en individueel bewustzijn die synchronistisch reageert op jullie specifieke intuïtie en leiding. De energieën zijn zo uitgestrekt en moeten nu fijnmazig worden afgestemd op de grote frequentie die via het kristallen rooster over deze planeet stroomt.

De vele lagen van goddelijke alchemie zijn geopend via de kronieken van Eenheid. Jullie participeren van moment tot moment in een collectieve alchemie die alleen maar geïdentificeerd kan worden als de Hand van God die de tijd beweegt. Omdat jullie als de Hand van God de wilsuiting zijn, zijn jullie de fysieke manifestatie van de Godkracht die via jullie werkt. Jullie zijn geplaatst op specifieke plaatsen op aarde die een soort acupunctuurpunten zijn. En jullie kennen enthousiasme. Jullie volgen je innerlijke leiding. Jullie krijgen energie door individuele cocreatie en in gemeenschappen van geloof om tegemoet te komen aan de goddelijke formules die nu op hun plaats zitten.’

Een dag na het verschijnen van de graancirkel merkte Judith op: ‘Wij gaan om met energieën waarmee we echt nooit eerder te maken hebben gehad. We hebben nooit deze soort snelheid ervaren vanwege de alchemistische componenten van de nieuwe energiegolf. Dus blijf gegrond, sta de energie toe met het manna in het kristalrooster te stromen en breng iedere situatie en iedere gedachte in vredige harmonie met het hart. Wanneer de energie erg intens wordt, ga er niet tegen vechten. Vecht niet tegen de intensiteit, omdat de energie om expressie vraagt. Laat haar door je heen stromen en zichzelf tot oplossing brengen en richt je aandacht op balans en op je hart. Als je begint tegen de energie te vechten, dan wordt zij sterker dan jij bent.

Het enige dat je daarom kunt doen is om overgave te praktiseren. De gevolgen van de uitbarsting van Genesis-energie zal de menselijke geschiedenis nog millennialang beïnvloeden. Er zijn dynamische processen aan de gang die waarschijnlijk nooit op het nieuws getoond zullen worden, maar er zijn verschuivingen aan de gang omdat de kerndynamica moet verschuiven en de snelheid van deze energie is van dien aard dat die kerndynamica op aarde ook verschuift… De Genesis-energie gebruikt de spiraalvorm als frequentiepatroon. Het is geen lineaire energie. Als je jezelf in je lineaire brein bevindt, in de linkerhersenhelft of je logische brein, zal dat bij jou een desoriëntatie geven. Je kunt logica gebruiken in deze situatie maar laat je niet absorberen door je linkerbrein om gevolgen te willen zien, om de logica te willen zien, want dit is een dansende derwisj van energie.’

Herbert van Erkelens

13 september 2011  

Agenda:

Eind oktober verschijnt nummer 101 van Frontier Magazine met een bijdrage van mijn hand over de dromen van Wolfgang Pauli.

Ingrid Rouleaux is een burgeractie gestart met als thema: onze kinderen zijn de toekomst. Zie: www.onzekinderenzijndetoekomst.nl

Tijdens de inspiratiedagen in La Verna bij Torhout (België) ben ik van plan de diepere motieven die in de graancirkels van de afgelopen dertien jaar aanwezig zijn uit de doeken te doen en wel op zaterdagochtend 5 november tussen 9.30 en 12.30 uur: ‘Transformatie naar een hoger bewustzijn en de alchemie van de graancirkels’. Zie:

Inspiratiedagen 2011